Mijn naam is
Lydia Woudenberg. Ik ben geboren op 17 april 1967 te Nijmegen.
Als kind al
voelde ik me aangetrokken tot spirituele dingen. Maar ik groeide op in een
omgeving waar dat totaal onbekend was, dus kon ik me er niet verder in
verdiepen. Ik dacht dat het raar was, omdat ik niemand kende die ook deze
gevoelens en dingen had. Ik heb mezelf dus als kind min of meer afgesloten van
mijn spirituele ik, en ben mee gaan leven in de wereld van iedereen. Zoals
gewoon van je verwacht werd. Ik wist ook niet beter.
In mijn
pubertijd leerde ik een vrouw kennen die kon magnetiseren. Deze vrouw was
de eerste in Nederland die een bepaalde hartoperatie had ondergaan, en daarbij
is ze toen een tijdje klinisch dood geweest. Na deze operatie merkte ze op dat
ze met haar handen mensen kon helen. Ik was vaak bij deze vrouw, die ik als
tweede oma beschouwde. Het bleek dat ik heel ontvankelijk was voor haar energie.
Zo ontdekte ik in die tijd een plekje op mijn rug, dat ik voor het gemak toen
mijn heksenplekje noemde, waar ik de energie heel goed kon voelen stromen. Het
was of ik dan daar een stroomstoot kreeg. Vaak had oma teveel energie en
gaf ze dat aan mij af. Ze zei dan altijd dat ik als puber die energie zo weer
kwijt was en het haar een hoop opvliegers scheelde. Het gebeurde zelfs als ik op
school zat, dan voelde ik ineens de energie door me heen gaan. Later bleek dan
dat zij weer teveel energie had en het aan mij had gegeven.
Ik ben
eigenlijk altijd een rusteloos type geweest. Zo heb ik nooit echt een hobby
gehad, dan vond ik weer het ene leuk, dan weer het andere. Maar nooit vond ik
iets echt leuk om er mijn hart en ziel in te leggen. Dat zelfde gold voor mijn
werkende carriëre. Na mijn middelbare school ben ik de MEAO gaan doen. Niet
omdat ik dat leuk vond, maar het leek een goede opleiding. Al snel bleek dat het
niks voor mij was. Toen ben ik een oriëntatiejaar gaan doen. Ik wist tenslotte
nog steeds niet welke richting ik op wilde. Wat ik daarna wel wist was dat ik
graag met mensen werkte. Maar niet de verzorging, meer de verkoop. Na een paar
jaar in verschillende richtingen van verkoop gewerkt te hebben, kwam ik op de
taxi terecht. Dit heb ik 7 jaar gedaan, tot nu toe de enige baan die ik zolang
heb volgehouden. Het was ook wel leuk werk in het begin. Veel contact met
mensen, beetje eigen baas in je taxi. Maar na een jaar of 5 werd het door
verschillende dingen wat minder, en werd ik weer rusteloos.
In die tijd
kreeg ik een computer van mijn vader en ontdekte al snel het internet. In die
tijd chatte ik veel en had mezelf de naam FLY gegeven. Mede omdat daar weer een
stukje van mijn echte naam in zat. En op een of andere manier vind ik
vliegen interessannte beesten, maar dat is een ander verhaal. Met de
computer leek het wel of ik een doel had gevonden, die computer vond
ik echt het einde en ik wilde er alles van weten. Maar een cursus
was me toch te duur. Door toeval kwam ik in de bijstand terecht, en kon toen een
computeropleiding gaan doen, op kosten van de sociale dienst. Het leek erop dat
ik gevonden had waar ik naar zocht.
En toch bleef
ik het gevoel van "iets missen" houden. Maar wat het was wist ik nog steeds
niet.
Er volgde een
hectische tijd. Mijn zwager benam zich van het leven, en toen is mijn
spirituele IK weer terug gekomen. Ik zag mijn zwager diezelfde
avond van zijn dood in de kamer staan en mocht een boodschap doorgeven aan mijn
zusje. In de moeilijke tijd die daarop volgde heb ik verschillende keren een
boodschap van hem gehad en mogen doorgeven. Op een gegeven moment was ik zo erg
met hem en anderen bezig, met hoe het met hem was daarboven en als mijn familie
het maar goed had, dat mijn eigen leven aan mij voorbij ging. Ik had het
gevoel voor anderen te leven, en niet meer voor mezelf. Toen heeft mijn zwager
mij in een droom bezocht en mij verteld dat ik vanaf dat
moment voor mezelf moest gaan leven. Met hem was het goed, en iedereen
kwam ook zonder mij op zijn pootjes terecht. Ondanks zijn
geruststelling bleef ik in een soort spiraal zitten. Ik bleef depressief en
alles leek steeds fout te gaan. Op mijn werk ging het ook niet
goed.
In november
2003 kwam er een Paranormale beurs in Nijmegen. Mijn zusje vroeg of ik daar
met haar heen wilde gaan. Gezien de gebeurtenissen met mij dat afgelopen jaar,
leek het me wel een goed idee daarheen gaan. Iets binnen in mij zei ook dat
ik moest gaan.
En daar is voor
mij de wereld open gegaan. Ik was al vaker op een Paranormale beurs geweest,
maar had er nooit echt iets mee gehad. Deze keer had ik de hele tijd het gevoel
dat er iets zou gebeuren. Na er een tijd te hebben rondgelopen stonden we op het
punt weg te gaan. Bij de uitgang hing nog een folder dat er ook workshops waren
die dag. Er zou binnen een paar minuten een healing gaan
beginnen. Mijn zusje vroeg of ik wist wat het was, en ik wist het ook niet.
Dus we zijn er maar gewoon naartoe gegaan en zouden het vanzelf wel merken. De
healing werd gegeven door Bert van pelt. Na de healing deed ik mijn ogen open en
hij zat me heel intens aan te kijken. ”Heb je alle kleuren gezien?”vroeg hij. Ik
beaamde dat. Toen vroeg hij of ik aan Reiki deed. Ik keek hem verbaasd aan en
vroeg hem:"Reiki? Kun je dat eten?" Hij legde in het kort uit wat het was. Toen
zei hij ”ik zie bij iedereen in deze zaal een dikke plaat voor het derde
oog zitten, maar bij jou zit er maar een dun vliesje voor. Doe er iets mee.
Binnen nu en 5 jaar kun je de beelden zien.”
Na zijn
uitleg was het of ik gevonden had waar ik altijd naar zocht. Reiki maakte
het spirituele gevoel in mij compleet. Hoe meer ik erover las op internet,
hoe meer ik erachter kwam dat dit was wat ik altijd gezocht had. Ik was er klaar
voor.
Op 13 december
2003 heb ik mijn Reiki 1 afstemming gekregen.
Het was of er een groot gevoel van verliefdheid in me kwam. En een gevoel van
rust, alsof alle spanningen uit mijn lichaam gleden. Vlindertjes in mijn
buik en borst. Ik werd rustiger, en zelfs op het werk ging alles beter. Ik
ging anders tegen dingen aankijken, waardoor het allemaal niet meer zo negatief
leek. Ik veranderde compleet.
Op 31 januari
2004 heb ik mijn Reiki 2 afstemming mogen
ontvangen. Het was alsof ik een stuk kalmte mocht ontvangen. De acceptatie
van mezelf, wie ik ben en waar ik voor sta. Ik durf nu mijn mening te geven, ben
niet meer bang van wat een ander over mij zal denken. Ik zie het mooie in de
mensen en de dingen om me heen. Natuurlijk is dat niet altijd, zelfs nu heb ik
ook wel eens dat ik een boze bui heb. Ik blijf een gewoon mens, met beide benen
op de grond. Niks geen zweverig gedoe.
Nu wilde ik ook
graag weten wat ik allemaal met Reiki kan doen, en ging weer op zoek
op internet. Ik kon heel veel site's vinden over Reiki, maar de meesten gingen
voornamelijk over hun eigen praktijk, wie ze waren en welke cursussen ze gaven.
Standaard vond je overal dezelfde uitleg en geschiedenis van Reiki. Heel af en
toe kwam ik wat tegen over hoe te werken met Reiki. Zo kwam ik op het idee zelf
een website te maken over wat je zoal kan doen met Reiki 1 en 2, en
hoe het te doen.
Mijn hondje Murphy en ik
In deze
zelfde tijd heb ik mezelf ook verdiept in de Bachbloesemtherapie. Ik
vind het heel mooi aansluiten op wat Reiki met een mens of dier doet. Allebei
werkt het met de universele energie, het een vult het ander aan. Ik heb
daarvan het bewijs gezien bij zowel mens als dier. En juist bij een dier vind ik
de reactie mooi, die is puur en eerlijk. Zij kunnen niet doen
alsof, om te denken voor zichzelf dat het helpt, of om mij te plezieren.
Juist de reactie van een dier op Reiki en Bachbloesemtherapie is het grootste
bewijs dat het werkt.
Op 27 augustus
2004 ben ik afgestemd als Reikimaster. Dit op afstand en via het internet.
Weer een hele nieuwe ervaring. Mijn eerste mening was ook kan dat wel, via
internet, op afstand. Tot ik aan mijn eigen afstandbehandelingen (soms ook
via internet) dacht. Die werkten ook, dus waarom zou een afstemming op
afstand niet werken. Het is heel geleidelijk gegaan, en eerlijk gezegd heb ik
niet veel meer gemerkt dan dat die dag mijn handen heel erg warm waren en
tintelden als een gek. En natuurlijk de vlindertjes in mijn buik en borst. De
energiestroom die ik nu voel is zeker anders dan bij Reiki 1 en 2. Sterker en
krachtiger. Belangrijkste na deze afstemming was dat ik mezelf kan
begeleiden maar ook anderen in mijn omgeving die me om raad vragen. Alsof ik nu
antwoorden weet. Waarom? Omdat ik nu luister met mijn hart. En voel met mijn
hart.
In
maart 2005 heb ik eindelijk de naam gevonden die bij me past: De HandReiking. Ik
had tijdens een meditatie een beeld van handen voor me, dat steeds weer
terugkwam. Enkele dagen later gebruikte ik tijdens een cursus toevallig het
woord Handreiking en als een donderslag bij heldere hemel wist ik ineens dat dit
de nieuwe naam voor mijn site en praktijk moest zijn. Hierbij wilde ik toch mijn
eerste naam, Reikifly, blijven gebruiken, omdat daar alles mee is begonnen. Net
zoals ik naar een logo voor Reikifly zocht bij google en deze meteen op de
eerste zoekpagina vond, vond ik ook mijn huidige logo meteen op de eerste
zoekpagina. In dit nieuwe logo heb ik mijn oude logo verwerkt, zodat hetoude en
nieuwe een geheel is geworden. Daarna heb ik mezelf een .com naam en
officiele serverruimte kado gedaan, en zie hier het
resultaat.